หมวดหมู่: เรื่องเล่าหลังร้าน

แล้วแต่วาสนา

ทำงาน สู้เขาไม่ได้ ก็โทษ วาสนา
เกิดมา มีไม่เท่าเขา ก็ว่าวาสนา
เขามีเยอะกว่า ก็ว่า วาสนา
เขาก้าวหน้า การงานดีกว่า ก็ว่า วาสนา
เดินมาด้วยกัน กอดคอกันมา แต่เพื่อนไปได้ดีกว่า ก็ว่า วาสนา
ไม่เห็นต้องพึ่งวาสนาเลย จริงใหมครับ
ถ้าเรารู้จักไช้ รู้จักหา สร้างฐานะและภาพลักษณ์ที่ดีกว่าที่ผ่านมามากกว่า
ที่ผ่านมา เราทำอะไรบ้าง เพื่อนหรือคนอื่น ทำอะไรบ้าง
ในเวลาเดียวกัน เราทำอะไร เขาทำอะไร
เกิดมาทุกคนมีเท่าเทียมกันที่สุดก็คือ เวลา
ถามคุณเอง ที่ผ่านมา คุณไช้เวลาไปกับอะไรบ้าง
วาสนา ให้เวลาคุณแล้ว แตุ่คุณล่ะ ตอบแทนวาสนาด้วยอะไร
นั่งรอนอนรอ กิน ดื่ม คิดค้น ค้นคว้า ไขว่หา ตรึกตรอง หรือจะแสวงหา
มีคำกล่าวๆนึง ที่ว่า
“คนจน มักยอมเสียเวลาทิ้งไปปล่าวๆ เพื่อรอให้ได้มา ซึ่งเงิน
แต่คนรวยๆ มักจะยอมเสียเงินไป เพื่อให้ได้มา ซึ่งเวลาที่มากกว่า “

(ขออนุญาติยืมรูปนี้มาลงนะครับ ความหมายมันดีมากครับ)

jW0hnL

ขอทานกะซาลาเปา

เตือนสติดีมากๆ
คล้ายๆเรื่องปลาทูใหม้
…………………..
ร้านซาลาเปาร้านหนึ่ง กิจการดีมาก มีลูกค้าเข้าร้านตลอดทั้งวัน อยู่มาวันหนึ่งมีขอทานสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ขาดๆ เนื้อตัวสกปรก มาที่ประตูร้าน ทำให้ลูกค้าหลายคนพากันอุดจมูกเดินหนี

ลูกจ้างของร้านก็เข้ามาต่อว่า และเอ่ยปากไล่ไปให้พ้นร้าน แต่ขอทานก็รีบอธิบาย “คุณครับ ผมไม่ได้มาขอทานหรอก แต่จะมาซื้อซาลาเปา” พร้อมกับเอาเหรียญเศษสตางค์ ออกมานับด้วยสองมือ…

ลูกจ้างรู้สึกรำคาญ ออกแรงปัด เหรียญทั้งหมด..ต ก พื้ น !!!
ขอทานตกใจ รีบก้มลงเก็บเหรียญบาทบนพื้น แต่หาอย่างไร ก็ขาดไป 1 บาท อยู่ดี

“เหรียญ 1 บาท นี่…คุณทำตกใช่ไหมครับ”

ขอทานเงยหน้ามอง ก็เห็นเถ้าแก่ของร้าน…เขาไม่กล้าแม้แต่จะรับเงินจากเถ้าแก่ และกำลังจะวิ่งหนีด้วยความลุกลี้ลุกลน แต่ก็ถูกเถ้าแก่เรียกให้หยุด พร้อมพูดว่า…”ยินดี ต้อนรับครับ คุณลูกค้า !!! ไม่ทราบว่าคุณต้องการ ซาลาเปาไส้อะไร”

ขอทานตะลึงงัน ผ่านไปสักพัก จึงตอบกลับไปว่า “ผมอยากได้ซาลาเปาไส้หมู 1 ลูก” “ครับ…กรุณารอสักครู่” แล้วหันไปคีบซาลาเปาไส้หมู ออกจากซึ้งมา และยื่นให้ขอทานอย่างนอบน้อม และหันไปถามลูกจ้างว่า…
“นี่คือวิธีต้อนรับลูกค้าของเธองั้นหรือ”
“แต่เค้าเป็นแค่ ขอทานคนหนึ่ง” ลูกจ้างอธิบาย
“ต่อให้เค้าเป็นขอทาน ก็เป็นลูกค้าของเรา เธอโดนไล่ออกแล้วล่ะ” เถ้าแก่กล่าว

จากนั้น…เรื่องที่ทำให้คนในร้าน ตกใจยิ่งกว่า ก็คือ…เถ้าแก่ให้ขอทานคนนี้ มาเป็นลูกจ้างในร้าน และเมื่อขอทานคนนี้ ชำระร่างกายจนสะอาด เผยให้เห็นหน้าตาที่หล่อเหลาผิดคาด อีกทั้งยังขยันขันแข็ง กลายเป็นผู้ช่วยของร้านได้อย่างดี…

ภายหลังมีคนถามเถ้าแก่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเถ้าแก่ดูออกได้อย่างไรว่า แท้จริงแล้วขอทานคนนี้ เป็นทองชั้นดี เถ้าแก่ตอบกลับมาว่า…

“ที่จริงแล้วง่ายมาก เขาไม่ได้มาขอซาลาเปากิน แต่เขารวบรวมเงินอย่างอยากลำบาก มีเงินแล้วค่อยมาซื้อซาลาเปาของเรา แสดงให้เห็นว่า…

>>> เขาเป็นคนที่…เ ค า ร พ ตั ว เ อ ง <<<
…………………………………………………
การไม่เคารพผู้อื่น หมายถึงการไม่เคารพตัวเอง
และ มีเพียงคนที่เคารพตัวเองเท่านั้น
จึงจะเคารพ…ง า น ที่ ตั ว เ อ ง ทำ”